Οι αισθητήρες παρουσίας χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σε έξυπνα σπίτια, γραφεία και συστήματα αυτοματισμού. Μπορούν να ενεργοποιούν τον φωτισμό όταν κάποιος μπαίνει σε έναν χώρο ή να προσαρμόζουν τη θέρμανση και τον κλιματισμό ανάλογα με την παρουσία ανθρώπων. Σε αντίθεση με τις κάμερες, ορισμένοι αισθητήρες μπορούν να ανιχνεύουν παρουσία χωρίς να καταγράφουν εικόνα.
Μια συνηθισμένη τεχνολογία είναι η υπέρυθρη ανίχνευση, γνωστή ως PIR. Οι αισθητήρες PIR εντοπίζουν μεταβολές στην υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπεται από θερμά σώματα, όπως το ανθρώπινο σώμα. Είναι οικονομικοί και χρησιμοποιούνται ευρέως σε συστήματα φωτισμού και συναγερμού. Ωστόσο, μπορεί να δυσκολεύονται να εντοπίσουν κάποιον που παραμένει ακίνητος για αρκετή ώρα.
Μια διαφορετική προσέγγιση βασίζεται σε ραδιοκύματα, όπως σε αισθητήρες μικροκυμάτων ή τεχνολογίες mmWave. Αυτά τα συστήματα μπορούν να ανιχνεύουν μικρές κινήσεις, ακόμη και ανεπαίσθητες μεταβολές που προκαλούνται από την αναπνοή. Έτσι, σε ορισμένες εφαρμογές μπορούν να διαπιστώνουν ότι κάποιος βρίσκεται σε ένα δωμάτιο ακόμη κι αν δεν κινείται έντονα.
Η ακρίβεια εξαρτάται από τον τύπο του αισθητήρα, τη θέση εγκατάστασης, τα εμπόδια και τις ρυθμίσεις ευαισθησίας. Ένας αισθητήρας μπορεί να καταγράφει παρουσία σε γειτονικό δωμάτιο ή να ενεργοποιείται από κινήσεις αντικειμένων, αν δεν έχει ρυθμιστεί σωστά.
Το βασικό πλεονέκτημα των αισθητήρων χωρίς κάμερα είναι ότι μπορούν να προσφέρουν αυτοματισμούς με λιγότερη οπτική καταγραφή. Αυτό μπορεί να είναι σημαντικό σε χώρους όπου η ιδιωτικότητα έχει ιδιαίτερη αξία, όπως υπνοδωμάτια ή μπάνια. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε αισθητήρας είναι εντελώς απαλλαγμένος από ζητήματα ιδιωτικότητας: ορισμένες συσκευές μπορεί να συλλέγουν δεδομένα παρουσίας ή να τα μεταδίδουν σε άλλες υπηρεσίες.
Η επιλογή τους εξαρτάται από τον σκοπό. Για απλό φωτισμό μπορεί να αρκεί ένας PIR, ενώ για ακριβέστερη ανίχνευση παραμονής σε έναν χώρο μπορεί να χρειάζεται διαφορετική τεχνολογία.
