Η σύνδεση ενός επισκέπτη στο Wi-Fi δεν χρειάζεται να σημαίνει ότι θα του υπαγορεύσουμε έναν μεγάλο και δύσκολο κωδικό. Ένα QR code μπορεί να περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία του δικτύου, ώστε το κινητό να τα αναγνωρίσει και να προτείνει αυτόματα τη σύνδεση.
Η ιδέα είναι απλή: δημιουργούμε έναν κωδικό QR που περιλαμβάνει το όνομα του ασύρματου δικτύου και τον αντίστοιχο κωδικό πρόσβασης. Ο επισκέπτης ανοίγει την κάμερα του κινητού του ή τον σαρωτή QR και τον σκανάρει. Αν η συσκευή υποστηρίζει τη λειτουργία, εμφανίζεται η επιλογή σύνδεσης στο συγκεκριμένο Wi-Fi χωρίς να χρειαστεί να πληκτρολογήσει τον κωδικό.
Σε αρκετά σύγχρονα κινητά η διαδικασία μπορεί να γίνει απευθείας από τις ρυθμίσεις Wi-Fi. Επιλέγουμε το δίκτυο στο οποίο είμαστε ήδη συνδεδεμένοι και αναζητούμε την επιλογή για κοινή χρήση ή δημιουργία QR code. Το τηλέφωνο εμφανίζει έναν κωδικό στην οθόνη και ο άλλος χρήστης χρειάζεται απλώς να τον σαρώσει.
Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια: το QR code δεν «κρύβει» πραγματικά τον κωδικό πρόσβασης. Ο κωδικός είναι αποθηκευμένος μέσα στα δεδομένα του QR. Επομένως, όποιος έχει πρόσβαση στον κωδικό μπορεί, ανάλογα με τη συσκευή ή την εφαρμογή που χρησιμοποιεί, να ανακτήσει τα στοιχεία του δικτύου. Για αυτό δεν είναι καλή ιδέα να δημοσιεύουμε ένα τέτοιο QR code στο διαδίκτυο ή να το αφήνουμε σε σημείο όπου μπορεί να το φωτογραφίσει οποιοσδήποτε.
Για το σπίτι, το QR code είναι ιδιαίτερα πρακτικό όταν έρχονται συχνά φίλοι ή συγγενείς. Μπορεί να εμφανίζεται προσωρινά στην οθόνη του κινητού μας ή να υπάρχει σε ένα σημείο του σπιτιού όπου έχουν πρόσβαση μόνο οι επισκέπτες που εμπιστευόμαστε.
Αν πρόκειται για επαγγελματικό χώρο, είναι προτιμότερο να υπάρχει ξεχωριστό δίκτυο επισκεπτών. Έτσι, ακόμη και αν ο κωδικός κοινοποιηθεί σε περισσότερα άτομα, δεν αποκτούν πρόσβαση στο βασικό δίκτυο και στις συσκευές που είναι συνδεδεμένες σε αυτό.
Το QR code, λοιπόν, δεν κάνει τον κωδικό αόρατο. Απλώς μετατρέπει τη χειροκίνητη πληκτρολόγηση σε μια γρήγορη σάρωση, κάνοντας τη σύνδεση στο Wi-Fi πολύ πιο εύκολη.
