Ένας φυλλομετρητής μπορεί να συγκεντρώνει δεκάδες ανοιχτές καρτέλες, αποθηκευμένους κωδικούς, ιστορικό περιήγησης και συνδέσεις σε διαφορετικούς λογαριασμούς. Όταν όλα αυτά συνυπάρχουν στο ίδιο προφίλ, η μετάβαση από την εργασία στην προσωπική χρήση μπορεί να δημιουργεί σύγχυση. Τα ξεχωριστά προφίλ του browser προσφέρουν έναν απλό τρόπο διαχωρισμού.
Στους δημοφιλείς φυλλομετρητές, όπως ο Chrome και ο Edge, η διαχείριση προφίλ βρίσκεται συνήθως στο εικονίδιο χρήστη, κοντά στην επάνω γωνία του παραθύρου. Από εκεί μπορεί να δημιουργηθεί ένα νέο προφίλ με διαφορετικό όνομα και, προαιρετικά, διαφορετική εικόνα. Για παράδειγμα, το ένα μπορεί να χρησιμοποιείται για εταιρικούς λογαριασμούς και το άλλο για προσωπικές αναζητήσεις.
Κάθε προφίλ διατηρεί ξεχωριστές ρυθμίσεις, σελιδοδείκτες, ιστορικό και επεκτάσεις, ανάλογα με τον browser. Αυτό σημαίνει ότι ο χρήστης δεν χρειάζεται να αποσυνδέεται συνεχώς από έναν λογαριασμό για να συνδεθεί σε έναν άλλο. Μπορεί επίσης να έχει διαφορετικό σύνολο καρτελών και αγαπημένων ιστοσελίδων σε κάθε περιβάλλον.
Κατά τη δημιουργία του δεύτερου προφίλ, αξίζει να αποφασιστεί αν θα συνδεθεί με λογαριασμό συγχρονισμού. Ο συγχρονισμός μπορεί να μεταφέρει επιλεγμένα δεδομένα σε άλλες συσκευές, αλλά χρειάζεται προσοχή όταν χρησιμοποιείται κοινόχρηστος υπολογιστής ή εταιρικός εξοπλισμός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πρέπει να ακολουθούνται οι κανόνες του οργανισμού.
Ένα ακόμη χρήσιμο βήμα είναι να δημιουργηθούν ξεχωριστές συντομεύσεις για τα προφίλ, εφόσον το επιτρέπει ο browser. Έτσι, ο χρήστης μπορεί να ανοίγει απευθείας το κατάλληλο περιβάλλον χωρίς να χρειάζεται να το επιλέγει κάθε φορά.
Τα προφίλ δεν αποτελούν από μόνα τους ισχυρό μηχανισμό προστασίας προσωπικών δεδομένων. Δεν εμποδίζουν κάποιον που έχει πρόσβαση στον υπολογιστή να ανοίξει το άλλο προφίλ, εάν δεν υπάρχουν κατάλληλα μέτρα προστασίας. Είναι, όμως, ιδιαίτερα χρήσιμα για την οργάνωση της καθημερινής περιήγησης και τον καθαρό διαχωρισμό διαφορετικών ψηφιακών δραστηριοτήτων.
