Ένας τρισδιάστατος εκτυπωτής μπορεί να διαθέτει καλό μηχανισμό και ποιοτικά υλικά, αλλά να παράγει αποτυχημένα ή ατελή αντικείμενα όταν δεν είναι σωστά ρυθμισμένος. Η βαθμονόμηση αποτελεί βασικό στάδιο πριν από την εκτύπωση, καθώς βοηθά στη βελτίωση της ακρίβειας, της πρόσφυσης των πρώτων στρώσεων και της συνολικής ποιότητας του αποτελέσματος.
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία ελέγχου είναι η απόσταση ανάμεσα στο ακροφύσιο και την επιφάνεια εκτύπωσης. Αν το ακροφύσιο βρίσκεται πολύ ψηλά, το λιωμένο υλικό δεν προσκολλάται σωστά στην πλατφόρμα. Αν βρίσκεται υπερβολικά χαμηλά, μπορεί να εμποδιστεί η εξώθηση του νήματος ή να δημιουργηθούν προβλήματα στην πρώτη στρώση. Πολλοί σύγχρονοι εκτυπωτές διαθέτουν αυτόματη μέτρηση της επιφάνειας, ωστόσο η χειροκίνητη επιθεώρηση παραμένει χρήσιμη.
Εξίσου σημαντική είναι η βαθμονόμηση της ροής του υλικού. Αν ο εκτυπωτής εξωθεί μεγαλύτερη ποσότητα πλαστικού από την απαιτούμενη, μπορεί να εμφανιστούν εξογκώματα και ατέλειες. Αντίθετα, η ανεπαρκής εξώθηση δημιουργεί κενά και αδύναμα σημεία στο αντικείμενο. Η ρύθμιση μπορεί να γίνει με ειδικά δοκιμαστικά μοντέλα και προσαρμογή των παραμέτρων στο λογισμικό τεμαχισμού, γνωστό ως slicer.
Η θερμοκρασία του ακροφυσίου και της θερμαινόμενης πλατφόρμας πρέπει επίσης να προσαρμόζεται στο υλικό. Το PLA, το PETG και το ABS έχουν διαφορετικές απαιτήσεις, επομένως οι ρυθμίσεις του ενός δεν πρέπει να εφαρμόζονται αυτόματα στο άλλο.
Ένα ακόμη χρήσιμο τεστ είναι η εκτύπωση ενός κύβου βαθμονόμησης. Μετρώντας τις διαστάσεις του αντικειμένου και συγκρίνοντάς τες με τις αναμενόμενες, ο χρήστης μπορεί να εντοπίσει αποκλίσεις στους άξονες κίνησης.
Η σωστή βαθμονόμηση δεν είναι μία διαδικασία που πραγματοποιείται μόνο κατά την πρώτη εγκατάσταση. Χρειάζεται επανέλεγχος όταν αλλάζει το υλικό, μετακινείται ο εκτυπωτής ή πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης. Με συστηματικές δοκιμές, μειώνονται οι αποτυχημένες εκτυπώσεις και η σπατάλη υλικού.
