Όταν πληκτρολογούμε μια διεύθυνση ιστοσελίδας στον browser, η συσκευή χρειάζεται να εντοπίσει τη διεύθυνση IP στην οποία αντιστοιχεί το συγκεκριμένο όνομα. Για αυτό χρησιμοποιείται το DNS, ένα σύστημα που λειτουργεί σαν κατάλογος του διαδικτύου. Παραδοσιακά, τα αιτήματα DNS δεν είναι πάντα κρυπτογραφημένα, γεγονός που μπορεί να επιτρέπει σε τρίτους να παρατηρούν ποιες υπηρεσίες προσπαθούμε να επισκεφθούμε.
Το DNS over HTTPS, γνωστό ως DoH, μεταφέρει τα αιτήματα DNS μέσα από μια κρυπτογραφημένη σύνδεση HTTPS. Με αυτόν τον τρόπο, δυσκολεύει την παρακολούθηση ή την αλλοίωση των συγκεκριμένων αιτημάτων από κάποιον που βρίσκεται ανάμεσα στη συσκευή και τον DNS πάροχο.
Η λειτουργία μπορεί να είναι χρήσιμη όταν χρησιμοποιούμε δημόσια ή κοινόχρηστα δίκτυα Wi-Fi, καθώς προσθέτει ένα επίπεδο προστασίας στην επικοινωνία με τον DNS resolver. Ορισμένοι σύγχρονοι browsers και λειτουργικά συστήματα προσφέρουν σχετικές ρυθμίσεις, ενώ υπάρχουν και πάροχοι DNS που υποστηρίζουν DoH.
Ωστόσο, το DNS over HTTPS δεν κάνει την περιήγηση πλήρως ανώνυμη. Ο πάροχος DNS που επιλέγουμε εξακολουθεί να μπορεί να επεξεργάζεται τα αιτήματα που λαμβάνει, ενώ οι ιστοσελίδες μπορούν να συλλέγουν δεδομένα μέσω cookies, λογαριασμών ή άλλων τεχνολογιών. Επίσης, η σύνδεση με μια ιστοσελίδα μπορεί να αποκαλύπτει πληροφορίες σε άλλους μηχανισμούς του δικτύου, ανάλογα με τις συνθήκες.
Σε ορισμένα δίκτυα, όπως εταιρικά ή σχολικά, η ενεργοποίηση του DoH μπορεί να επηρεάσει φίλτρα ασφαλείας ή γονικούς ελέγχους που βασίζονται στο DNS. Για αυτό χρειάζεται να εξετάζουμε τις ρυθμίσεις και τις οδηγίες του διαχειριστή, όταν χρησιμοποιούμε οργανωμένο δίκτυο.
Το DNS over HTTPS αποτελεί ένα χρήσιμο επιπλέον μέτρο προστασίας, όχι μια ολοκληρωμένη λύση ιδιωτικότητας. Η καλύτερη πρακτική είναι να το συνδυάζουμε με ενημερωμένο browser, ασφαλείς ιστοσελίδες HTTPS και προσεκτική διαχείριση των προσωπικών μας δεδομένων.
